شب یلدا فرخنده باد

*** تحریم انتخابات وظیفه ملی است***

*** شرکت در انتخابات خیانت است به ملت***

*** تحریم انتخابات وظیفه ملی است***

*** شرکت در انتخابات خیانت است به ملت***

*** تحریم انتخابات وظیفه ملی است***

*** شرکت در انتخابات خیانت است به ملت***

هم میهنان عزیز،

تشکیل «گـروه مطالعاتـی عراق» بـه ریاست آقایان «جیمزبیکـر» و «لـی هامیلتون» شایعاتی به همراه آورد کــه از تـزلـــزل و عـدم قــدرت تصمیم گیـری صحیـح و متنـاسب مقامـات آمریکـایی در رویارویـی با مشکلات عراق حکایت میکرد. سرانجام، همانگونه که پیش بینی میشد، گزارش «گـروه مطالعــاتی عـراق» سیاست آمریکـا در عراق را «ناکـارآمـد» خوانــد و بــرای به سامان رساندن آن راهکارهای تازه ای را به رئیس جمهور آمریکا پیشنهاد کرد.

در راستای این گزارش بسیاری از گردانندگـان سیاسی و شخصیت های مسئـول آمریکایی، چنین برداشت کرده اند که هرگــاه دولت آمریکا بخواهــد آرامش در عراق را از طریق تهران و دمشق به دست آورد، پیامــد چنیــن سیاستــی به استحکـام و ثبــات سیاســی حاکمیـن این دو کشور کمک خواهد کرد و آنــان را از انــزوایی که در اثـرعملکـرد نـامطلوب خودشـان، اینک در صحنۀ بین المللی گرفتار آن شده اند، بیرون خواهد آورد.

لـذا در آخریـن کنفـرانس مطبوعاتـی پرزید نت بوش ملاحظه شـد کـه شخص پرزید نت عمـلاً به دلایل زیر از پیشنهاداتی که در گزارش «بیکر- هامیلتون» در ارتباط با ایــران آمده است فاصله گرفت:

یک - دولت پرزیـدنت بـوش نـه می خواهــد و نـه می توانــد دست دولـت جمهـوری اسلامی را، در زمینۀ انرژی هسته ای به هدف تولید بمب اتمی باز گـذارد و نیز، نمی تواند سرنوشت سیاسی منطقه را عملاً در دست ایران رها کند تا این حکومت پایه های سلطۀ ستمگرانه خود را استوار سازد و به حیات سیاسی خود ادامه دهد.

دو- دولت پرزیدنت بوش، مانند همـۀ آگاهان سیاست بین المللی، بویـژه نخست وزیر بریتانیا، به خوبی آگاه هستنـد که نَفس حکومت اسلامی ایـران با آرامش و سـازش سازگاری ندارد و چنانچه بطــور کاملاً جـدی زیـرفشار شکننــده ای قـرار نگیرد، هرگــز دست ازآشوبگــری و دخالت در کشورهای دیگـر، بویـژه عراق، لبنان، افغانستان و فلسطین بــرنخواهد داشت، حتی اگر به توافق ظاهری با دیگران هم برسد.

هرچنــد گزارش «بیکـر- هامیلتـون» سردرگمی در بعضی از محافل سیاسـی بوجـود آورده است ولی از نظرمردم ایـران بخصوص نسل بعـد از انقلاب، که دست آورد انقلاب چیزی جز خفقان، بیکاری و بی عدالتـی نبوده است، این تغییر روش و سیاست پیشنهادی، تفاوتـی به بار نمی آورد. ایرانیـان خواهـان برکناری و گُـذر از حکومت اسلامی هستند چـه آمریکا بخواهـد و چه نخواهـد، زیرا اینگونه نوسانات در روش و سیاست دیگر کشورهای جهان نسبت به جمهوری اسلامی نمی تواند اثــر منفی در مبارزۀ مردم ایران برای بـرافکندن این رژیم برجای بـگذارد. نمونـۀ بارز آن دراخیرترین اعتراضات دانشجویـان دانشگـــاه امیرکبیـر (پلــی تکنیک تهــران) بــرضــد فاشیزم و دیکتاتوری رژیم مشاهده گردید.

بدون تردیـد سردمداران جمهوری اسلامی به گمـان آن کـه گـزارش «بیـکر – هامیلتـون» راه را برای کاستن از فشارهــای بین المللی برآنـان همــوار خواهـد کــرد و دولت آمریکا نیـز ناچـار به کنار آمدن با آنان خواهد بود، اکنون دست به گستاخی های جسورانه تری، مانند آنچه که اخیراً از طریق عواملشـان درلبنـان شکل گرفتــه و یا برپایـی همایش زیر سئــوال بردن «هولوکاست» در تهران و یا اعـلام رسمی پـرداخت ۲۵۰ میلیون دلار دیگر از کیسۀ ملت در عذاب فقر ایران، به عوامل حماس در فلسطین دست زده اند. اما ایرانیان و دست اندرکاران واقعی سیاست بین المللی که با طبیعت فتنه انگیــز حکومت اسلامی آشنا هستنــد، به خوبی می داننـد کـه این حکومت بقای خود را در سرگرم کـردن تــودۀ مردم ایران و تحریک عوامــل بنیادگــرا در سراسر جهان برای ماجراجویی در عرصۀ بین المللی می جویـد. تا پیامدهــای بی کفایتی خــود را در اداره کشور به دشمنان و یا مسایل واهی خارجی که خود روزانه آنها را احیاء می نماید، نسبت دهـد. بنابراین نه تنها هیچ امیـــدی به دست برداشتــن آنـان از ماجراجویــی وجود نــدارد، بلکــه بـه زودی شرایط دشوارتری را دامنگیر مردم رنجدیــدۀ ایران خواهند ساخت. جمهوری اسلامی با تکیه بر سیاست بحران زایی باتلاقی برای خود بوجود آورده است که هیچ راهی برای خروج از آن را ندارد.

درشرایط حساسی که ما ایرانیــان با آن روبرو هستیم، نه تنهـا هوشیاری سیاسی برای تحت تاثیر قرار نگرفتن از برداشت های نادرست، از ضروریات مبارزه است، بلکه لازم است که نیروهای مبارز سیاسی با آگاهی از ذات و نیات آشوبگرانۀ حکومت جمهوری اسلامی، خود را برای ایفای نقش آگاهــانـۀ خـود، در شرایط بحران هـای شدیدتـرسیاسی کـه حکومت اسلامی، هــم در صحنۀ بین المللی و هم در عرصــۀ داخلی کشور با آنها روبــرو خواهد شد، آماده سازنـد و اجازه ندهند، سران حکومت اسلامی با سوء استفاده از شرایطی که پیش آمــده است، خود را از تنگنایی که در آن گرفتار آمده اند رها سازند.

خداوند نگهدار ایران باد
دبیرخانۀ شاهزاده رضا پهلوی

*** تحریم انتخابات وظیفه ملی است***

*** شرکت در انتخابات خیانت است به ملت***

*** تحریم انتخابات وظیفه ملی است***

*** شرکت در انتخابات خیانت است به ملت***

*** تحریم انتخابات وظیفه ملی است***

*** شرکت در انتخابات خیانت است به ملت***

*** تحریم انتخابات وظیفه ملی است***

*** شرکت در انتخابات خیانت است به ملت***

بازتاب نارضایتی عمومی از بن بستی که آمریکا در عراق با آن مواجه است، در انتخابات میان دوره ای ۷ نوامبرموجب شد تا کنگره آمریکا تغییرچهره یابد و نوید دوران جدیدی که در آن استراتژی کنونی دردست تجدید خواهد بود، ارائه گردد.

با توجه به این تحولات، دو شخصیت آمریکایی، «جیمزبیکر» و «لی هامیلتون» ماموریت یافته اند که در راس گروهی «بی طرف» متشکل از نمایندگان هر دو حزب سیاسی آمریکا بررسی اوضاع عراق را با دیدگاه های تازه ای آغاز نمایند. بعنوان فردی ناظر، آرزو دارم که این تلاش ها سازنده و موثر باشند. ولی بعنوان یک ایرانی، من نگران برخی از عواقب احتمالی نتایج این بررسی می باشم.

درگذشته، من بارها مخالفت خود را با هرگونه اقدام نظامی برعلیه کشورم بر اساس این باور که آنرا غیر منصفانه و با پیامدهائی که مغایر با هدف اصلی خواهد بود، اعلام نموده ام. امروز، مایلم تا یکبار دیگر، نظریاتم را با صراحت تمام در ارتباط با هر نقش احتمالی ایران -و همینطور سوریه - بعنوان جزئی از راه حل نهائی برای پایان بخشیدن به معضل عراق، مطرح نمایم.

مدتی است که متفکرین نخبه لیبرال آمریکائی، مشوق ایجاد ارتباط با ایران می باشند. برقراری هر نوع گفتگو در قالب دیپلماسی، اساساً امری است پذیرفتنی که باید همواره از آن بعنوان اولین گام در هرمجادله ای مورد استفاده قرار گیرد. ولی اگر سیاستگزاران مایل هستند که از سرخوردگی به دورمانند، ضرورتاٌ باید اهداف نهائی شان را از قبل مورد تجزیه و تحلیل قرار دهند. در این چارچوب، چه هدفی اساساٌ مد نظر است؟ تا چه اندازه روی این تصور که می توان با کمک ایران جو عراق را با توجه به تمایلات آمریکا پاکسازی نمود، حساب کرد؟

اگرآمریکا در جستجوی همکاری با ایران، بخصوص دررابطه با کنترل هرج و مرج در عراق و خلع سلاح عوامل شیعه ازقبیل جنگجویان (میلیشیا) تحت رهبری آیت الله عبدالعزیزحکیم و مقتدا صدرویا تشویق دولت نوری المالکی به حرکت بسوی شرکت دادن بیشتر سنی ها در سیستم حکومتی عراق باشد، مهمترین سئوال کلیدی این است که " بهای همکاری با حاکمان ایران چه خواهد بود؟"

چه بهایی را جمهوری اسلامی خواهد طلبید تا در، ازای اینکه از جای پای رایگانی که در عراق بدست آورده چشم بپوشد – بخصوص در زمانیکه با خشم و دشمنی نسبت به آمریکا و متحدینش در جهان مینگرد ؟ چنانچه این بها مجوز غنی سازی غیرشفاف برای استفاده های دوگانه و پنهانی اورانیوم باشد، آیا دولت بوش میتواند بطور جدی به چنین تقاضائی تن دهد و آنرا بپذیرد؟

درمقابل، اگرانگیزه تهران از هر رابطه ای، تلاش برای دستیابی به یک « معامله بزرگ استراتژیک» که علاوه بر مساله اتمی شامل توافق پیرامون مسائلی چون حزب الله، حماس، جهاد اسلامی، عدم تهاجم به اسرائیل، و صلح در فلسطین باشد، آنزمان یک سری سئوالات کاملاٌ متفاوتی مطرح میگردد.

در ماه مه ۲۰۰۳»، تهران علائمی از خود نشان داد که می تواند با واقعیات روبرو شود و آنها را بپذیرد. این حرکت از سوی تهران، تقریباٌ یک ماه بعد از آن بود که «نیروهای متحدین» بسرکردگی آمریکا برصدام حسین پیروز شدند. این پیروزی، انگیزه اصلی تحرک حاکمان اسلامی در آنزمان می باشد. اکنون، اوضاع بنحو تاسف باری تغییرکرده و هراسی که از پیروزی سریع آمریکا بوجود آمده بود با تمرد و سرکشی جایگزین شده که رئیس جمهورایران، احمدی نژاد مروج روزانه آن است.

احمدی نژاد، بر خلاف سلف خود محمد خاتمی، خواستار احیای ارزش های دوران اول انقلاب است(revolutionary revivalist). گرچه قدرت واقعی او محدود است ولی شعارهای فریبنده او محافظه کاران افراطی را جذب و گروه های میانه رو را از گردونه خارج کرده است. شعارمعروف «شیطان بزرگ»، نموداری بارز از طرز تفکر و ایدئولوژی پیروان مکتب خمینی می باشد. برای این افراد، آمریکا بستر نفوذ و فسادی است که از شکوفائی اسلام جلوگیری میکند.

همچنین، از دید این افراد، آمریکا بعنوان آفریننده و پشتیبان اصلی ملت یهود و مسئول قتل مسلمانان فلسطینی محسوب می شود. امروز، ضدیت با اسرائیل تا حد انکار «هولوکاست» پیشرفته و رژیم را در موضعی کاملاٌ تهاجمی قرارداده است. تنها نگرانی از بقا نظام است که میتواند این موضع را تغییر دهد. اگرجمهوری اسلامی در موقعیت کنونی بماند و بدون پرداخت هیچگونه هزینه ای به خاطر سرپیچی هایش از اراده بین المللی درامان بماند، بدیهی است که هر مذاکره ای از سوی آمریکا، با امید دریافت همکاری های موثر از سوی ایران برای حل مشکلات در عراق، هرگز به هیچ هدفی منتج نخواهد شد، جز آنکه به یک حکومت نامطلوب و شرور مشروعیت و شناسائی بی مورد بدهد.

در این رابطه یک بُعد دیگر را نیز باید مد نظر داشت. اینک بیست و هفت سال است که بنیادگرایان حاکم پرده ای از تاریکی برایران گسترانده اند. به این لحاظ، جمعیت جوان کشور ازمواهب دورانی که در آن بدنیا آمده اند محروم مانده اند. یک نسل کامل کماکان در شوک جنگی که هرگز نباید صورت میگرفت باقی مانده اند. در زمانیکه متفکرین و مخالفین درمنازلشان کشته ویا مجبور به مهاجرت و ترک میهن می شوند.

پرزیدنت بوش بکرات آمریکا را متعهد کرده است که از ایرانیان در تلاش هایشان برای نیل به آزادی و دموکراسی پشتیبانی خواهد کرد. در این شرایط با حکومت ایران وارد مذاکره شدن، بی شک چهرۀ معنوی آمریکا را تهی، بی معنا و خدشه دار خواهد کرد. این مصیبت، تراژدی بیشتری خواهد بود، درصورتیکه واشنگتن بعد از شکست در گسترش زورمندانه دموکراسی درعراق، اکنون مُهرتایید استبداد در ایران را، از طریق دیپلماسی بزند.

برگردان فارسی: خانم شهلا صدیقی

*** تحریم انتخابات وظیفه ملی است***

*** شرکت در انتخابات خیانت است به ملت***

*** تحریم انتخابات وظیفه ملی است***

*** شرکت در انتخابات خیانت است به ملت***

از همه دوستان گرامی بابت هم دردیشان در این مصیبت بزرگ واقعا سپاسگزارم